Artık gelme istersen,

Hazır alışmışken bensizliğe.

Hazır anmıyorken kalbin bir kez olsun adımı.

Boş ver yorma kendini..

Şimdi bunu yapabiliyorsan,

Bir ömür pekala yapabilirsin..

Boğulurken seni de çekmeyeyim,

Hüznün mavi denizlerine..

Hem şimdi, yabancıda gelir sesim kulaklarına.

Sensiz aldığım her  nefes,

Tahrip etmiştir ses tellerimi..

O yüzden ağlamaklı çıkar sesim belki,

O eski,

Sevgi dolu ahengi vermeyebilir..

Boğulurken seni de çekmeyeyim,

Hüznün mavi denizlerine..

Hem şimdi, yabancıda gelir sesim kulaklarına.

Sensiz aldığım her  nefes,

Tahrip etmiştir ses tellerimi..

O yüzden ağlamaklı çıkar sesim belki,

O eski,

Sevgi dolu ahengi vermeyebilir..

Dönmezsen kırılmam,

Çünkü bensizlikte aklına gelmeyişim kadar,

Hiçbir zaman kıramaz beni sensizlik.

Hem üstelik,

Gelecek her yarın,

Eskimiş fakat yeni anılar üretir nasıl olsa..

Dönmezsen kırılmam,

Çünkü bensizlikte aklına gelmeyişim kadar,

Hiçbir zaman kıramaz beni sensizlik.

Hem üstelik,

Gelecek her yarın,

Eskimiş fakat yeni anılar üretir nasıl olsa..

Aşk, yalnız bir operadır, kış güneşinde dinlenen.

Aşk, bazen bir zaman hatasıdır,

Aşk, bazen kavuşamamak, adını karalamaktır kağıtlara.

Uzun bir suskunluktur,

Ya da durmadan ondan konuşmaktır..

Aşk, bir filmin bir karesinde takılıp kalmak,

Bazen tuhaf bir cesaretle meydan okumaktır..

Aşk, bazen nedenini bilemediğimiz bir duraksamadır.

Aşk, bir harabenin ortasında bir şeyler bulup ta,

Ne yapacağını bilemeyen, 

İki savaş çocuğu gibi kalmaktır..

Aşk, eylül’ün toparlanıp gitmesini izlemektir.

Bir bakış bile anlatmaya yeterken her şeyi,

Kalbinizi dolduran duyguların kalbinizde kalmasıdır.

Aşk, canınızla beslemektir hüznün kuşlarını.

Aşk, vazgeçmektir gözlerinden,

Geceleri ansızın, nedensiz uyanmaktır..

Uykularında usul usul ağlamaktır..

Aşk, bir gün anahtarın ters döneceğine inanıp,

Işığa kavuşmayı özlemektir..

Aşk, buralardan böylece çekip gitmek,

Ve sonunda kendine bir gül vermektir..

Aşk,

Acını içine alıp,

Göz damlalarını tutup,

Güçlü olmaya çalışmaktır.!

Sana hiçbir şey söylemek istemiyorum..

Bütün sözcükler yetersiz,

Hiçbir şey yazmak istemiyorum..

Engin denizlerde kulaç attığım,

Üstüme gökkuşağını kuşandığım bu aşk yalanmış..

Şimdi karanlık sularda boğuluyorum..

Gökyüzü kurşun gibi ağır, ne yana dönsem yalan..

Gülüşler yalan, vaatler yalan, insanlar yalan..

Ben seni mi sevdim??

Senin gözlerinle mi baktım dünyaya??

Senin ellerinle mi çiçek derledim??

Sevinçti, aşktı göğsüme bastım.

Kocaman bir yalanı seninle mi yaşadım??

 Gözlerine baktığımda cennet bahçesine geçerdim,

Bir aldatmacaymış, kötü bir rüya..

Kötülüğün bile bir yüzü vardır, bir görünüşü..

Ama en beteri buymuş, bu aldatmaca..

Bir masal olsaydın razıydım,

Bir şiir olsaydın, alır saklardım..

Güzel bir yüz kalırdı senden geriye, hoş bir anı.

Kimsenin dokunamayacağı bir tarih..

Ama hiçbir şey kalmadı..

Bir yokluğu var saymışım..

Bir ‘hiç’e sarılmışım..

Çölde serap bile değilsin, serabın gizli ışığı vardır..

Sen ışığı yutan karanlık, bir kör kuyu…

Ben kör kuyularda kaynak suyu aramışım..

Nasıl olsa biterdi bu aşk,

Ama unutulmaz bir hatıra,

Gençliğin en güzel anısı olarak kalsaydı..

Sen hiçbir şeyin değerini bilmedin..

Kokun çürük, yaprağın kuru, meyven zehirmiş..

Ben seni aşkın yerine koymuş, aldanmışım..

Kabahat sende değil,

Ben insan tanımamışım..!!

Çölde serap bile değilsin, serabın gizli ışığı vardır..

Sen ışığı yutan karanlık, bir kör kuyu…

Ben kör kuyularda kaynak suyu aramışım..

Nasıl olsa biterdi bu aşk,

Ama unutulmaz bir hatıra,

Gençliğin en güzel anısı olarak kalsaydı..

Sen hiçbir şeyin değerini bilmedin..

Kokun çürük, yaprağın kuru, meyven zehirmiş..

Ben seni aşkın yerine koymuş, aldanmışım..

Kabahat sende değil,

Ben insan tanımamışım..!!